10 Juli Ams - LAX - San Diego

Het Omni hotel San Diego

De dag van vertrek is aangebroken. We waren al vroeg wakker en werden om enige minuten voor 8 opgehaald door onze Schiphol- taxi. De chauffeur had haast want precies om 5 voor tien arriveerden we op het vliegveld. We zijn op dit moment blij Nederland te kunnen verlaten want het is hier (relatief) koud, regenachtig en winderig.

Gisteren hebben we al telefonisch ingechecked, on-line ging ineens niet meer, omdat de kinderen nog minderjarig zijn. Wat is het verschil met telefonisch inchecken?? Op Schiphol alleen nog even de boarding passes printen en de bagage afgeven. Bij allebei geen rijen….Jasper mag op de knop van de bagagebelt drukken. Nu maar hopen dat onze bagage goed aankomt.
We zitten nu in de Swissair Lounge te genieten van een drankje en hapje, terwijl we wachten op vertrek. Rond 12 uur kunnen we naar de gate , maar dat gaan we waarschijnlijk niet doen. Hier zitten we nog lekker, terwijl we anders bij de gate op de grond kunnen gaan zitten wachten.
Hopelijk verloopt de reis voorspoedig, het is wel een lange zit natuurlijk: 11 uur lezen en puzzelen.
We zijn al ingechecked in het hotel in San Diego dus als we snel door de douane kunnen en de auto klaarstaat, kunnen op tijd in SD zijn.


Vlak voor de rontgen, ontdekt Peter dat zijn telefoon niet meer in z'n broekzak zit. Hij concludeert dat die in de lounge uit z'n zak moet zijn gevallen en vraagt of hij even de lounge kan bellen. Daar we geen telefoonnummer hebben, kan dit niet, maar het luchthavenpersoneel zegt dat hij vanwege enige vertraging nog 20 minuten heeft om hem op te halen. Nu maar hopen dat hij daar ligt. Ik bel het nummer een paar keer, zodat de telefoon makkelijker te lokalizeren is en eindelijk krijg ik Peter aan de lijn. Gevonden.....
We vliegen in de Rio de Janeiro:

Het vertrek is 13.50 dus ongeveer 25 minuten vertraging, die de piloot verwacht wel weer in te halen zodat we op tijd in LA zullen landen. De vlucht valt me lang, maar is gelukkig wel heel rustig. Ik ben niet zo'n fan van turbulentie..
Onderweg worden we goed verzorgd en ook de ultieme vraag chicken or pasta wordt weer gesteld. We zijn verdeeld. De kinderen en ik de orientaalse kip en Peter de vegetarische pasta. Alles smaakt, zeker voor een vliegtuigmaaltijd, uitstekend.
Precies op tijd, 15.40 landen we en een uur laten zijn we ook al door de douane, waarbij het opvalt dat ze erg aardig zijn, er worden zelfs grapjes gemaakt en gelachen. Peter heeft (meer) andere ervaringen.
Snel op weg naar de Hertz shuttle. Even zoeken, flink proppen en daar gaan we.
Bij Hertz aangekomen, staan onze namen net als vorig jaar weer op een groot bord. We kunnen zo naar de plaats lopen die erachter vermeld staat , nummer 187 en wegrijden, ware het niet dat we een Lincoln Navigator besteld hebben en er een Cadillac Escalade staat. Ook een mooie auto, maar deze hebben we niet besteld. Hij is even groot als de Navigator en nog maar 2000 miles op de teller, maar bij nader ondezoek blijkt dat de 3e bank niet volledig weggeklapt kan worden, maar tegen de stoelen van de 2e rij rechtop blijven staan waardoor je een groot deel van de bagagerruimte mist. Geen probleem, er staan ook nog Navigators en we kunnen hem zo omruilen. Heerlijk deze Gold Service: geen rijen, geen gezeur over upgrades, verzekeringen etc.
We voelen ons King of the Road wanneer we deze auto starten: Papa, heb je hem al gestart? Ik hoor niets. Alles automatisch, leren bekleding, navigatiesysteem, 2 aparte grote stoelen voor de kinderen en nog heel veel opties die we moeten gaan ontdekken. Heerlijk rijdt-ie. Nu naar San Diego.

Meteen rijden we , zoals verwacht, de file in, maar na ongeveer een uurtje houdt de file op en kunnen we doorrijden/glijden. Ik had inderdaad nog m'n bedenkingen over de auto, vindt het toch wel wat duur en de trailblazer vorig jaar was ook goed, maar hier kunnen we het wel 3 weken mee volhouden.

Ook in San Diego is alles goed geregeld. In het hotel hangt de sleutel al klaar, we hebben al online ingechecked en kunnen meteen door naar de kamer. De kamer bevindt zich op de 21e en hoogste verdieping van het hotel met uitzicht over een deel van de stad en een deel van de bay. Mooi...


Jasper is zo moe dat hij meteen wil gaan slapen. Peter en Marloes hebben nog honger en ik zou eigenlijk wel m'n eerste Margarita willen scoren. We besluiten dat ik bij Jasper blijf en ga slapen en dat Peter en Marloes naar beneden naar de bar gaan om nog iets te drinken en eten. Om 22.15 lokale tijd komen zij 'thuis'en gaan ook slapen.