16 Juli Scottsdale

Nog een dagje Scottsdale dus. Nu zullen we de Apache Trail gaan rijden.
Na een geweldig ontbijt met heerlijk zomerfruit zoals aardbeien, frambozen, bramen en zwarte bessen trekken we erop uit. Helaas laat Neverlost ons flink in de steek. We hebben uit gemakzucht niet meer op de kaart gekeken en komen er later achter dat we zeker 50 miles zijn omgereden.

De Apache Trail is een weg die is aangelegd om de werkers bij de Roosevelt Dam te kunnen bevoorraden en is deels onverhard en smal.
Hij is zeer goed te rijden in deze droge condities en alleen eng op een zeer smal stuk, waar ons in een bocht een giga auto met trailer met speedboot tegemoet komt. Het systeem dat waarschuwt wanneer een object te dicht nadert begint gigantisch te piepen en ik begin te vrezen dat we onze weg zonder spiegel en met krassen moeten vervolgen. Natuurlijk (!?) gaat alles goed en kunnen we de weg vervolgen.
Op het eerste stuk van de trail hebben we al een bezoek gebracht aan het museum met de 'Elvis Presly Church', de kerk die gebruikt is in de film 'Churro'.


Paar leuke foto's geschoten en verder naar Goldfield, een ghosttown, in zoverre dat er nog een twintigtal mensen woont en voor de rest is verlaten. Leuk om weer even te zien, maar het kan 'Bodie', waar we vorig jaar zijn geweest, niet evenaren.


In Tortilla Flat, even iets gedronken in de 'saloon' waar zadels als barkrukken fungeren.
Zit trouwens niet lekker, zo'n zadel.. De muren zijn hier behangen met one-dollar notes waarop mensen een boodschap of enkel hun naam hebben geschreven. In het winkeltje, aan de andere kant van de stad, nemen we een prickley pear ijsje, ons door verschillende mensen al aangeraden. Inderdaad erg lekker. In deze winkel hangt nog een Nederlands briefje van tien (gulden), achtergelaten door Lynda.

Rond een uur of zes arriveren we weer bij het hotel om lekker te gaan zwemmen. We eten 's avonds bij 'Rita' . Peter en de kinderen duiken rond tien uur het bed in, maar ik wil tenminste nog even dit verslag typen, anders lopen we te ver achter en voorlopig zal dit het laatste hotel zijn met internet.
Morgen gaat het avontuur echt beginnen en gaan we kamperen. Het is nu 22.45 en ik duik ook snel m'n bed in.